கண்களாகும் கைகள்: லுயி பிரெயில்- II

இன்று லுயி பிரெயில்ன் இறந்த நாள். கண்களற்ற மனிதர்கள் படிக்கவும் எழுதவும் ஒரு வழியை உருவாக்கி தந்த அவர், தனது 45வது வயதில் இறந்தார். இந்த பதிவில் அவர் உருவாக்கி தந்த பிரெயில் எழுத்துமுறை பற்றி சிறிது பாப்போம்.

பிரெயில் எழுத்துமுறையின் தோற்றம் பற்றி எனது முதல் பதிவில் குறிப்பிட்டு இருந்தேன். லுயி பிரெயில் நைட் ரைட்டிங் எனும் முறையில் சில மாற்றங்களை உருவாக்கி அதனை   எளிதாக  மாற்றினார்.   லுயி பிரெயில் பிரெஞ்சு  எழுது  முறையில் உள்ள  ஒவ்வொரு  எழுத்துக்கும்  ஒரு குறியீட்டினை  உருவாக்க முயற்சி  செய்தார். முதலில்  அவர் எடுத்துக்கொண்டது  ஆறு  புள்ளிகள். இந்த குறியீடுகள் 1245  ஆகிய புள்ளிகளை மட்டுமே பயன் படுத்தின. ஆறு புள்ளிகளும் மேலிருந்து கீழாக, 1 முதல் 6 வரை குறிக்க பட்டன.அதில்  அவர் a-j  வரை  உள்ள  எழுத்துக்களுக்கு  தனி  தனி குறியீட்டினை அளித்தார். அவை எண்களுக்கும் பயன்படுத்த பட்டது. ஒரு குறியீடு எழுத்தை குறிக்கிறதா அல்லது எண்களை  குறிக்கிறதா என்று குறிப்பிடுவதற்கு ஒரு தனி குறியீட்டினை பயன் படுத்தினார்.  அடுத்த பத்து எழுத்துகளுக்கு அவர் மேலிருந்த அதே குறியீடுகளை 3வது இடத்தில மட்டும் ஒரு புள்ளி வைத்து பயன் படுத்தினார். அடுத்து உள்ள எழுத்துகளுக்கு 6ம் இடத்தில் புள்ளி சேர்க்கபட்டது. 

லுயி பிரெயில் உருவாக்கிய முறையில் தனி குறியீடுகளுக்கும் இடம் இருந்தது. ஆனால் பின் நாட்களில் சுருக்கெழுத்து முறையும் உருவாக்கபட்டு பயன்படுத்தபடுகிறது. அதே போல் எழுத்துகளுக்கு என்று இல்லாமல் இசை கோர்வைகளுக்கு என்று தனி முறை உருவாக்க பட்டுள்ளது. பல நாடுகள் தங்களது ரூபாய் நோட்டுகளில் பார்வையற்றவர்கள்  பயன்படுத்துமாறு இந்த முறையினை உபயோகிக்கிறார்கள். கனடாவில் அதிகமானோர் பிரெயில் முறையை உபயோகிக்கவில்லை என தெரிந்து வேறு முறை பயன்படுத்தபடுகிறது. இந்தியாவில் நமது நாட்டின் சட்ட திருத்தங்கள் சில பிரெயில் முறையில் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

என் வாழ்வில் புத்தகங்கள்

புத்தக திருவிழா நேரமாதலால் புத்தங்கள் பற்றி எழுதலாம் என நினைத்து இந்த பதிவு. எனக்கு நினைவு தெரிந்த வரை நான் விரும்பி படித்த முதல் புத்தகம் தினமலருடன் வரும் சிறுவர்மலர் தான். அதன் பிறகு மெல்ல எனது அக்கா ஆங்கிலோ இந்தியன் பள்ளியில் படித்ததால் அவள் மூலம் ஆங்கில நாவல்கள் படிக்க கிடைத்தன. அப்பப்போ வீட்டில் போராடி, கெஞ்சி கூத்தாடி வாங்கிய ராணி காமிக்ஸ் போன்ற புத்தகங்களும் நான் முதன் முதல் படித்த புத்தகங்களுள் அடங்கும். ஆனால் என்றுமே புத்தகங்களின் பால் ஒரு ஈடுபாடு இருந்தே வந்துள்ளது.

எனது உண்மையான வாசிப்பு அனுபவங்கள் தொடங்கியது கல்லூரியில் தான். நான் பள்ளிக்காலங்களில் படித்த மேற்சொன்ன புத்தகங்களின் மூலமாகவே கல்கி பற்றி தெரிந்து வைத்திருந்தேன். கல்லூரியில் உடன் படித்த மாணவி ஒருத்தியின் மூலம் சிவகாமியின் சபதம் அறிமுகம் ஆனது. அதன் பிறகு வீட்டில் செலவுக்கு தந்த பைசாவில் மிச்சம் செய்து புத்தகங்கள் வாங்கி, நண்பர்களிடத்தில் வாங்கி என்று சில கல்கியின் நாவல்களும், சாண்டில்யன் நாவல்களும் படித்து முடித்தேன். சென்னையில் வந்து படித்ததால் செலவுக்கு மாசமாசம் பணம் கிடைத்தது வசதியாக இருந்தது. அப்படி பட்ட ஒரு சமயத்தில் தான் சென்னையில் புத்தக கண்காட்சி நடப்பதாக தெரிய வந்தது. 2002 ம் வருடம் என நினைக்கிறேன், அப்போது புத்தக கண்காட்சி காய்தேமில்லத் கல்லூரியில் நடந்தது. அங்கு தான் எனக்கு பெரியார் அறிமுகம் ஆனார். அவரை பற்றி கேள்விப்படிருந்தேனே ஒழிய அவரை படிக்க தேடியது கூட இல்லை. ஆனால் அந்த புத்தக கண்காட்சியில் யாருமே இல்லாமல் வெறிச்சோடிய நிலையில் இருந்த கடையை பார்த்தவுடன் அப்படி என்ன தான் இருக்கிறது அவரின் எழுத்தில் என எனக்குள் ஒரு குறுகுறுப்பு. அந்த நாள் கட்டாயம் என் வாழ்கையை சரியான பாதையில் செலுத்த நான் முனைந்த முதல் நாள். அதன் பிறகு எந்த ஒரு புத்தக திருவிழாவிலும்( மூன்றுக்கு தான் சென்றுள்ளேன்) சுயமரியாதை பதிப்பக கடையை பார்க்காமல் வந்தது இல்லை.

அந்த சமயத்தில் எனக்கு பெரிதாக இலக்கிய ஆர்வம் இருந்தது இல்லை. ஆனால் பிறகு வேறு ஒரு நண்பரின் மூலம் அனந்த விகடனும், அதன் மூலம் பல இலக்கிய நூல்களும் எழுத்தாளர்களும் அறிமுகமாயினர். அதன் பிறகு நான் சென்ற புத்தக கண்காட்சிகளில் நூல்களை தேடி தெரிவு செய்து வாங்கியிருக்கிறேன். அதே போல் வேலைக்கு செல்ல ஆரம்பித்த பின்னும் அதற்கு சற்று முன்னும், சென்னையில் லேண்ட்மார்க் மாற்றும் கிக்கின் போதம்ஸ் புத்தக கடைகளில் சென்று புத்தகங்கள் வாங்குவது வழக்கமாக ஆனது.

நான் இதுவரை படித்த புத்தகங்களுள் எனக்கு மிகவும் பிடித்த, என்னை பாதித்த புத்தகங்களில் சில

1. பொன்னியன் செல்வன் - கல்கி
   
2. glimpses of world history - நேரு
   
3. கடல் புறா- சாண்டில்யன்
   
4. துணையெழுத்து - எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
   
5. உப பாண்டவம் - எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
   
6. தண்ணீர் தேசம் - வைரமுத்து
   
7. என் பெயர் ராமசேசன்- ஆதவன்
   

மேலே குறிப்பிடப்படிருப்பது கட்டாயமாக தர வரிசை இல்லை.

இந்த புத்தக கண்காட்சிக்கும் வர வேண்டும் என்பது எனது ஆசை. ஆனால் இப்போது சொந்த ஊரில் இருப்பதால் வேலைகளை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு வர முடியுமா என தெரியவில்லை.

வாழ்க்கை

வாழ்க்கை எப்படி எல்லாம் நம்மோடு விளையாடி நம்மை அலைகழிக்கும் என்பதை நேரில் பார்த்த தாக்கம் தான் இந்த பதிவு.நான் வழக்கமாக போகும ஒரு ஜூஸ் கடை முதலாளியை பற்றியது இந்த பதிவு. ஊரின் மிகவும் மையமான கடை தெருவில் இருந்தது அவரின் கடை. யோசித்து பாருங்கள் அவர் வாழ்கையை பற்றி. என்றாவது ஒரு நாள் தன் கடை போய் தான் ஒரு கடையில் வேலைக்கு சேரும் நிலைமை வரும் என அவர் கனவிலாவது நினைத்து பார்த்திருப்பாரா. அவரை என் வீதிக்கு அருகில் இருக்கும் கடையில் பார்த்த போது அதிர்ச்சியாகத்தான் இருந்தது. கடையின் சொந்தகாரர் கடையை இடித்து விரிவுபடுத்தி கட்ட போவதாகவும் அதனால் காலி செய்ய சொல்லிவிட்டார் என கூறினார். மறுபடியும் அதே இடத்தில் கடை வாங்க முன்பை விட அதிகமான அட்வான்ஸ் கட்ட வேண்டி வருவதால் தன்னால் முடியாது என்று கடையை விட்டு வேலைக்கு சேர்ந்ததாக கூறினார். இதன் மூலம் நான் யாரையும் குற்றம்சாட்ட விரும்பவில்லை. கடை சொந்தகாரருக்கு கடையை மாற்றுவதின் மூலம் வருமானம் அதிகமாகும். அது அவரின் தேவை. ஆகவே அவரை குற்றஞ் சொல்ல முடியாது. அதே போல் இவர் எதுவும் தவறு செய்யவில்லை. மையமான இடத்தில் கடை சுமாரான வருமானம் என்று இருந்த இவர் எதிர்பார்த்திருப்பாரா தனக்கு வரப்போகும் இந்த நிலையை பற்றி. வாழ்க்கை பல முறைகளில் தன் உறுதி இல்லாத நிலைமையை வெளிபடுதிக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. மனிதனும் அதை வெல்ல துடித்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறான்.