Showing posts with label கல்வி. Show all posts
Showing posts with label கல்வி. Show all posts

Wednesday, January 4, 2012

கண்களாகும் கைகள்: லுயி பிரெயில் - I

எங்களுக்கு தேவை உங்களின் பரிதாபமோ அல்லது நாங்கள் தாக்குதலுக்கு உள்ளாக கூடியவர்கள்  எனும் நினைவூட்டுதலோ அல்ல. நாங்கள் சமமானவர்களாக நடத்தப்பட வேண்டும் - கருத்து பரிமாற்ற திறன் மட்டுமே எங்களுக்கு அதனை பெற்று தரும். 
                                                                                          - லுயி பிரெயில்

மேற்கண்ட வாசகங்கள் பார்வை அற்றவர்களுக்கான எழுத்து முறையை அறிமுகபடுத்திய லுயி பிரெயில் என்பவரின் வார்த்தைகள். அவரின் எண்ணங்கள் இன்று ஓரளவுக்கு நிறைவேறி உள்ளது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. இன்று லுயி பிரெயில்ன் பிறந்த நாள்.
லுயி பிரெயில் சிறு வயதில் அதிகமானோரை போலவே சரியான கண் பார்வை உடன் தான் வளர்ந்தார். அவருடைய மூன்றாவது வயதில் ஒரு நாள் தான் தந்தையின் தொழிற்கூடத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த போது அவர் கண்களில் ஒரு கூறிய கருவியினால் காயம் ஏற்பட்டது. உடனே எடுத்து சென்று மருத்தவரிடம் காண்பித்த போதும், கண் மருத்துவரிடம் காண்பிக்கப்பட்ட போதும் கூட காயம் குணமாகவில்லை. மேலும் அந்த காயம் பயங்கரமான வலி ஏற்படுத்தியதுடன் அடுத்த கண்ணின் பார்வையையும் பறிக்க ஆரம்பித்தது.

லுயி பிரெயில் அப்படியும் துவண்டு விட வில்லை.தன் தந்தை ஏற்படுத்தி தந்த உன்றுகோலுடன்  பல இடங்களுக்கும் சென்று வந்துள்ளார். அந்த சமயத்தில் அவருக்கு தெரிந்த ஒருவர் கல்வி கற்குமாறு உற்சாகபடுத்தியுள்ளார். அதன் பயனாக வலேண்டின் ஹுஅய் என்பவர் ஏற்படுத்திய பார்வையற்ற குழந்தைகளுக்கான தேசிய நிறுவனம் எனும் பள்ளியில் சேர்ந்தார். அங்கு வலேண்டின் ஹுஅய் ஏற்படுத்திய புது விதமான முறையில் கல்வி கற்பிக்க பட்டது. இந்த முறையில் லத்தின் எழுத்துக்கள் கைகளால் தொட்டு பார்த்து உணரும் அளவில் அச்சு செய்யப்பட்டன. இந்த முறையில் சில சிக்கல்கள் இருந்தாலும் கூட அந்த கால கட்டத்தில் வேறு எந்த ஒரு வழியும் இல்லாததால் இந்த முறையே பின்பற்றப்பட்டது. லுயி பிரெயில் அங்கேயே கல்வி கற்று அதே பள்ளியில் ஆசிரியராக வேலையும் செய்ய ஆரம்பித்தார்.

லுயி பிரெயில்

இந்த சமயத்தில் தான் சார்லஸ் பார்பியர் லுயி பிரெயில்ஐ வந்து சந்தித்தார். அவர் முக்கியமாக வந்தது தான் உருவாக்கிய ஒரு எழுத்து முறையை பற்றி பேசுவதற்காக. சார்லஸ் பார்பியர் ராணுவ வீரர்கள் பேசாமலும், ஒளியின் துணை இல்லாமலும் படித்து அறியும் முறை ஒன்றை உருவாக்கி இருந்தார். அதில் அவர் 12 புள்ளிகளையும் சில கோடுகளையும் பயன் படுத்தி இருந்தார். அனால் அந்த முறை மிகவும் கடினமானதாக இருக்கிறது என்று இராணுவத்தினரால் நிராகரிக்க பட்டது. அந்த முறையை எல்லோரும் நைட் ரைட்டிங் என்று அழைத்தனர். லுயி பிரெயில் அந்த முறையில் இருந்த சில கடினமான சங்கதிகளை நீக்கி  பிரெயில் முறையை அறிமுகப்படுத்தினார்.

பிரெயில் முறையில் ஆங்கில எழுத்துரு
பிரெயில் முறையில் லுயி பிரெயில்ன் பெயர்












 அடுத்த பதிவில் பிரெயில் எழுத்து முறையை பற்றி பாப்போம்.

Monday, June 13, 2011

கல்வி = அறிவு; கல்வி != வேலை

கடந்த சில நாட்களாக சமச்சீர் கல்வி பற்றி நடந்து வரும் விவாதங்களை கவனித்து வந்த போது, நான் கல்வியை பற்றி வைத்திருக்கும் சில கருத்துக்களை பகிர்ந்துகொள்ள எண்ணியே இந்த பதிவு.

நான் பட்ட படிப்பை முடித்து ஒரு கல்லூரியில் வேலை செய்ய ஆரம்பித்ததில் இருந்ததே சில முரண்பாடுகளை கவனித்து வந்துள்ளேன், அது தான் இந்த பதிவின் தலைப்பு. இதற்கு நானும் விதிவிலக்கல்ல. படிக்கும் மாணவர்கள் அனைவருக்குமே கல்வி என்பது வேலை வாங்குவதற்கு ஒரு கருவி அல்லது ஒரு வழி. யாருமே கல்வியினை அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள ஒரு வழியாக தேர்ந்தெடுப்பது இல்லை. மாணவர்களிடமும், பள்ளி கல்வி முடித்து கல்லூரியில் சேரும் நிலையில் உள்ள மாணவர்களின் பெற்றோரிடமும் சாதரணமாக நான் எதிர்கொள்ளும் கேள்விகள்.

1. எத்தனை மார்க் எடுத்தால் மென்பொருள் நிறுவனங்களில் வேலை கிடைக்கும்?

2. எந்த மென்பொருளை கற்றுக்கொண்டால் எளிதாக வேலை கிடைக்கும்?

3. எந்த கல்லூரியில் படித்தால் எளிதாக வேலையில் சேரலாம்?

4. எந்த பாடப்பிரிவிற்கு வேலைகள் அதிகமாக உள்ளன?

நான் மேற்கண்ட கேள்விகள் அபத்தமானவை என்றோ அல்லது தேவையற்றது என்றோ எண்ணவில்லை என்பதை முதலில் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். கட்டாயம் மிகசிறந்த நிறுவனத்தில் வேலை செய்வதும் , கை நிறைய சம்பாதிப்பதும் நாம் நினைத்த மாதிரி வாழ தேவை தான். ஆனால் கல்வி கற்கும் பருவத்தில் கல்வியினை நம் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ள என எண்ணாமல் வேலை வாங்குவதற்கு என எண்ணுவதே மேற்கண்ட கேள்விகள் எழ காரணம். முன் காலங்களில் கல்வி, அறிவை வளர்க்க என்றே பொருள்பட்டது. ஆனால் இப்போது அப்படி இல்லை.

இதனை சரிசெய்ய நாம் கல்வி கற்பிக்கப்படும் முறை , மற்றும் மாணவர்களின் அறிவை சோதிக்கும் முறை ஆகியவற்றையே மற்ற வேண்டும் என்பது எனது எண்ணம். இவற்றை மாற்றாமல் நாம் பாடத்திட்டத்தை மாற்றுவதில் எந்த பயனும் இல்லை. ஏனெனில் பாடத்திட்டம் மாறினாலும் கல்வி கற்கும் முறை மாறவில்லை.

கல்வி கற்பிக்கும் முறை பற்றி முதலில் எடுத்துக் கொள்வோம். இன்று பள்ளிகளிலும், கல்லூரியிலும் கல்வி கற்பிக்க படுவதில்லை, ஒப்பிக்கப்படுகிறது. ஆசிரியர் பாடப்புத்தகத்தில் இருந்து தான் மனப்பாடம் செய்தவற்றை அப்படியே வகுப்பில் ஒப்பிக்கிறார். மாணவன் வீட்டில் வந்து அதனை மனப்பாடம் செய்கிறான். இதன் மூலம் அவன் படித்திருப்பான் ஆனால் புரிந்திருக்க மாட்டான். இதற்கு விதிவிலக்காக இருக்கும் ஆசிரியர்களும் இருக்கிறார்கள்.

இரண்டாவதாக மாணவனின் அறிவினை சோதிக்கும் முறை. ஒரு மாணவன் சில கேள்விகளை படித்து விட்டு தேர்வுக்கு செல்கிறான். அன்று அந்த கேள்விகள் வினாத்தாளில் இருந்தால் அவன் அதிக மதிப்பெண்களை பெற்றுவிடுவான். அதற்கு நேர்மாறாக இருந்தால் குறைந்த மதிப்பெண்கள் பெறுவான் அல்லது தேர்வில் தோல்வி அடைவான். ஆக அவனது அதிர்ஷடம் அன்று எப்படி இருந்தது என்பதினை பொறுத்தே அவனது தகுதி சோதிக்கபடுகிறது. மென்பொருள் நிறுவனங்கள் ஒரு மாணவனின் கல்லூரி மதிப்பெண்களை வைத்து மட்டுமே யாரையும் வேலைக்கு எடுப்பது இல்லை , மாறாக தனியாக தேர்வுகள் நடத்தி அதன் மூலமே தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். அதே போல் சில வருடங்களாகவே நாட்டின் பட்டதாரிகளில் இருபத்தி ஐந்து சதவிகிதத்தினர் மட்டுமே வேலைக்கு தகுதியனவர்களாக இருக்கிறார்கள் எனும் கூற்றினை செய்திதாள்களில் படித்திருக்கலாம். இவை இரண்டும் நம் தேர்வு முறைகளின் தோல்வியை மட்டுமே தெரிவிக்கின்றன.

இதை போலவே இன்னும் நிறைய காரணிகள் இருக்கின்றன. அவற்றை மாற்றாமல் பாடதிட்டத்தினை மற்றும் மாற்றுவதால் எந்த பயனும் இல்லை என்பதுவே எனது எண்ணம்.